ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ – ΓΕΧΟΥΔΑ ΠΟΛΙΚΕΡ

διανομή KΑΘΡΕΦΤΗΣ

Μια έκδοση του περιοδικού: ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Ο Μανώλης Ρασούλης συνάντησε τον, διάσημο στην πατρίδα του, ισραηλινό συνθέτη και τραγουδιστή Γεχούδα Πόλικερ και έφτιαξαν μαζί 14 τραγούδια, που κυκλοφόρησαν σε ένα νέο CD στην Ελλάδα και στο Ισραήλ.

Τα τραγούδια έχουν έντονο ελληνικό μουσικό χρώμα, καθώς – όπως είναι γνωστό – στο Ισραήλ κυριαρχεί το ελληνικό στοιχείο στη μουσική και πάρα πολλοί έλληνες τραγουδιστές είναι διάσημοι και πολύ αγαπητοί στο ισραηλινό κοινό (από την εποχή της φιλίας του Στέλιου Καζαντζίδη με τον ελληνοεβραίο ¶ρη Σαν, αρχές της δεκαετία του 1960).

Τα καινούργια τραγούδια της συνεργασίας Ρασούλη-Πόλικερ έχουν ποικιλία θεμάτων και μιλάνε χωρίς περιστροφές ακόμη και για φλέγοντα θέματα του γεωστρατηγικού γίγνεσθαι της περιοχής.

Τραγουδάει τους ελληνικούς στίχους ο Μανώλης Ρασούλης και παίζει μπουζούκι και όλα σχεδόν τα έγχορδα ο Γεχούδα Πόλικερ.

ΤΟ TIMING μιας συνάντησης

Του Μανώλη Ρασούλη

Το παρόν CD περιλαμβάνει 14 από τα τραγούδια που γράψαμε με το μικρό μου δίδυμο αδελφό Γεχούδα Πόλικερ (Λεωνίδα Πολικάρη) αφότου συνατηθήκαμε για πρώτη φορά το Νοέμβρη του 2005. Ούτως ειπείν θα βγαίνει κάθε εφτάμηνο κι ένα CD, ως τα 7. Το λέω αυτό για να προλάβω τυχόν πρώϊμες κρίσεις γι’ αυτούς που ίσως το αισθητήριό τους αιφνιδιαστεί από το πρώτο άκουσμα των παρόντων τραγουδιών του «Χούμους Σάπιενς και η μνήμη των κύκλων»

Περεπιπτόντως και ως διά μαγείας, αλλά και με μαθηματική ακρίβεια ήρθε το timing της συναντήσεώς μας και της δημιουργία αυτών των ασμάτων, μέσα σε μια έξαψη, έκπληξη και εκστατικότητα άνευ προηγουμένου.

Στην πρώτη μου επίσκεψη στο Ισραήλ το Πάσχα του 2002 δεν ήξερα τον Γεχούδα Πόλικερ. Δεν ήξερα πολλά για τα λαμβάνοντα χώρα στο Ισραήλ. Ο δικός μου στόχος ήταν και είναι να συμβάλω τα μέγιστα για την ειρηνική λύση του Μεσανατολικού και την αποτροπή ενός εν δυνάμει Γ΄ Παγκόσμιου Πυρηνικού Πολέμου.

Η μαντάμ Μισέλ, διευθύνουσα των δημοσίων σχέσεων του ξενοδοχείου Κικάρ Τσιόν στην Ιερουσαλήμ με προέτρεψε στο όνομα του Γεχούδα Πόλικερ, που οι γονείς του ήταν απ’ την Θεσσαλονίκη, όπως μου εξήγησε, κι ο ίδιος μιλάει κάπως ελληνικά και παίζει μπουζούκι. Έσπευσα στο απέναντι δισκάδικο και προμηθεύτηκα έργα του Γεχούδα. Αυτά το χειμώνα του 2003. Εντυπωσιάστηκα από τη φρεσκάδα και την γνώση με την οποία παρουσίαζε καθιερωμένα ελληνικά τραγούδια στο Ισραηλινό κοινό. ¶ρχιζα να βάζω να ακούγονται στην εκπομπή μου και να παρουσιάζω εν γένει το φαινόμενο κατά το οποίο οι πολίτες του Ισραήλ λατρεύουν την ελληνική μουσική κουλτούρα και στο οποίο φαινόμενο στην ανάπτυξη και την καθιέρωσή του πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε και παίζει οπ Γεχούδα Πόλικερ. Αναπόφευκτα, μετά ένα χρόνο τον συνάντησα, αφού ήδη του αφιέρωσα το βιβλίο μου «Τι είδε ο Βουκεφάλας, τα 15 χρόνια διαμονής μου στη Θεσσαλονίκη τη μοιραία πόλη με τα «κρυμμένα» μυστικά και τα αιτήματα των κύκλων της μνήμης».

Ο πυρήνας των 70-100 τραγουδιών μας πηγάζει και στερώνεται στο πάθος και την εμπειρία μου για την Μέση Ανατολή και τη φούρια και πρεμούρα μου να καταδυθώ στους πολιτισμικούς κώδικες, τα ιστορικά αντανακλαστικά και μέσω του μυστηρίου μετά του οποίου διατηρώ ενίοτε και συνάφεια και αλληλλοτροφοδότηση, να εκφράσω το αντίδοτο της συγκυρίας μας, της οριακής και μοιραίας ομολογουμένως.

Έτσι πρέπει να ακούσετε και τα τραγούδια για να σχηματίσετε το πάζλ. Υπομονή κι επιμονή, λοιπόν.