Ίων Κ. Πανόπουλος & οι Μεγάλοι Παλαιοί – Δύο Κομμάτια σε Ποίηση Αντώνη Φωστιέρη
από τη συλλογή: «Ο Διάβολος Τραγούδησε Σωστά» (1981).

download & streaming links https://orcd.co/ion_fostieris

Η μουσική κινείται σε γνώριμες φόρμες progressive/art rock: ρυθμός, μελωδία, επαναληπτικές δομές και ατμοσφαιρικός ήχος. Δεν επιχειρεί να “ερμηνεύσει” ή να δραματοποιήσει τον ποιητικό λόγο, αλλά να δημιουργήσει έναν χώρο ακρόασης μέσα στον οποίο ο λόγος ακούγεται καθαρά, σχεδόν αυτάρκης. Πρόκειται για τραγούδια που λειτουργούν ως εμπειρία ακρόασης, χωρίς αφηγηματικές οδηγίες, χωρίς συναισθηματική καθοδήγηση, με τη μουσική να υποστηρίζει μια κατάσταση συγκέντρωσης, ρυθμού και ήπιας έκστασης.

Όποιος επιθυμεί να εμβαθύνει στο αισθητικό και θεωρητικό πλαίσιο του έργου, μπορεί να διαβάσει το αναλυτικό κείμενο που ακολουθεί. μερικές σκέψεις/σημειώσεις για τη νέα παραγωγή (digital maxi single-δίπτυχο), 2025-26

1. Η ιδιαιτερότητα της σύμπραξης
Το παρόν εγχείρημα φιλοδοξεί να αντιμετωπίσει τον ποιητικό λόγο, όχι ως “πρώτη ύλη για τραγούδια”, αλλά ως αυτοτελές αισθητικό σώμα: ικανό να αποκτήσει μια δεύτερη εκφορά μέσα από το μέλος, τον ρυθμό, την εναρμόνιση και τη φωνητική, όσο και εικαστική ερμηνεία. Γι’ αυτό και η διαδικασία προσπάθησε να διατηρήσει μιαν -όσο γίνεται- οργανική και ιστορική σχέση με τον στίχο, προκειμένου να αναδιατάξει τον σημερινό τρόπο πρόσληψης του. Τόσο η μουσική, όσο και το artwork διέπονται από τη
σχετική φλοϋντική-ροκ ένταση, που παραπέμπει σε εκείνη την εποχή (τέλη ‘70s-αρχές ‘80s).
2. Το λογοτεχνικό υπόβαθρο
Τα δύο ποιήματα, Εκπομπή και Η Κιβωτός Χαμόγελο, ανήκουν στη συλλογή Ο Διάβολος
Τραγούδησε Σωστά (1981). Θεωρούμε πως ο Φωστιέρης, μέλος της Γενιάς του ’70, διαφοροποιείται από
τον πολιτικό λυρισμό της εποχής και στρέφεται σε έναν λόγο υπαρξιακό και μεταγλωσσικό. Η ποίησή του
χαρακτηρίζεται από ελεγχόμενο συναισθηματισμό, λεκτική σαφήνεια και ισχυρή εσωτερική μουσικότητα. Στη
συγκεκριμένη δισκογραφική μας επιλογή δε, ευελπιστούμε πως τα δύο κομμάτια θα λειτουργήσουν ως
οντολογικές “μηχανές”:
– Η Εκπομπή ως μηχανή επικοινωνίας.
– -2
– Η Κιβωτός Χαμόγελο ως μηχανή Αποκάλυψης.
Ο συνδυασμός τους συνιστά μία διπλή, μεταφυσική όψη: το ανθρώπινο σήμα που αποστέλλεται, και η
κοσμική απάντηση που καταφθάνει σκοτεινή και αδυσώπητη.
3. Η “ιστορική”-προσωπική διάσταση της μελοποίησης
Η πρώτη συνάντηση με το έργο του Αντώνη Φωστιέρη έγινε στην εφηβεία: γύρω στα 16, έτυχε να
διαβάσω μια βιβλιοκριτική σε περιοδικό της εποχής, όπου παρετίθετο το ποίημα Εκπομπή. Όντας μαθητής
κιθάρας στο ωδείο, το μετέτρεψα, ενθουσιωδώς, σε τραγούδι· το πρώτο μου “κανονικό” τραγούδι! Και μια
από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου το ποίημα “ζητά” να τραγουδηθεί πριν καν ο μαθητής ωριμάσει σε
μελοποιό. Αυτή η πρώιμη απόκριση δημιουργεί ένα μοναδικό χρονικό τόξο: το παιδί του ’81 συναντά τον
ποιητή, χωρίς ακόμη να τον έχει γνωρίσει. Το τραγούδι αποκτά έτσι χαρακτήρα αυτοπροφητείας: η εφηβική,
“ροκ” παρορμητικότητα αναμετράται με μιαν ώριμη (και μάλλον λόγια) ταυτότητα, παράγοντας κάτι που δεν
είναι επιστροφή-αναπόληση, αλλά επικύρωση μιας εσωτερικής συνέχειας. Και βέβαια, να σημειωθεί πως η
μελοποίηση ποίησης δεν ήταν (ούτε είναι) βασική συνιστώσα στη δουλειά μου· συνήθως γράφω ο ίδιος τους
στίχους των κομματιών.
4. Η μουσική ως παράλληλη ανάγνωση
Η μουσική προσέγγιση είναι εσκεμμένα γραμμική και στηριγμένη στην αρμονία, παρά στο μέλος, με
καθαρά 4μετρα. Στην μεν Εκπομπή σε ματζόρε τονικότητα και ύφος μπαλάντας 4/4, στη δε, Κιβωτό
Χαμόγελο, μινόρε, σε ρυθμό 7/8 και rhythm ’n blues 12μετρη φόρμα. Η επιλογή της “ασκητικής”
ενορχήστρωσης ελπίζω να διατηρεί τη νοηματικότητά του λόγου, ενώ η μουσική να λειτουργήσει μεν, ως
δεύτερος τρόπος ανάγνωσης του ποιήματος, όχι όμως ως υπερβολική δραματοποίηση. Παράλληλα, το
single συνομιλεί με την προσωπική μου ιστορία: η Εκπομπή ξαναδουλεμένη τέσσερις δεκαετίες μετά,
αποκτά -επιτέλους- την ηχητικότητα που φανταζόμουν ως έφηβος: μιαν ελληνόφωνη εκδοχή τής
ατμόσφαιρας που είχα τότε στο μυαλό μου από τους Pink Floyd. Η Κιβωτός Χαμόγελο, ως μουσικά
συνοδευόμενη απαγγελία, σε ρυθμό επτάσημο (μαντηλάτο), παραπέμπει, τόσο στο πέρασμά μου από τη
μελέτη της ρωμέικης παράδοσης και τις επιρροές του Σαββόπουλου, όσο και στην σημερινή σκηνοθετική-
επιτελεστική μου ενασχόληση.
5. Η εικαστική επένδυση του έργου
Το artwork που συνοδεύει το έργο λειτουργεί όχι τόσο ως εικονογράφηση, αλλά ως οπτικός κοινός
τόπος των δύο ποιημάτων. Η σκοτεινή, ιπτάμενη φιγούρα του σημαιοφόρου, μονόπτερου, γοτθικού ιππέα
πάνω από μιαν “αρχετυπική βαλκανική πόλη” συμπυκνώνει τον διπλό τόνο που διακρίνω στον Φωστιέρη:
την υπαρξιακή απειλή και τη μεταφυσική εγρήγορση. Το αστικό τοπίο, χρωματικά διαβρωμένο, δεν
παραπέμπει σε συγκεκριμένη πόλη αλλά στη συλλογική, αστική μνήμη, εκεί όπου σήμερα εγκαθίσταται η
ποίηση. Η κάθετη φωτοσκίαση εικονογραφεί τη μετάβαση από το ασαφές στο αποκαλυπτικό,
υποβάλλοντας τον “χώρο πρόσληψης” μέσα στον οποίο ο δέκτης εισέρχεται πριν ακόμη ακουστεί το
τραγούδι. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια πρώτη εικαστική συνθήκη, στην οποία ελπίζω, πως το ποιητικό και
το μουσικό υλικό, βρίσκουν την κοινή τους ατμόσφαιρα.

6. Δύο ποιήματα σε διάλογο: αισθητική και νοηματική δομή (η προσωπική ερμηνεία του συνθέτη)
6.1. Εκπομπή: Το έμμετρο κομμάτι της ποιητικής συλλογής. Καθρεφτίζει τη σχέση υποκειμένου-
κόσμου μέσα από εικόνες θορύβου, σήματος και μετάδοσης. Η μελαγχολική, αλλά αποστασιοποιημένη
μελοποίηση επιχειρεί να δώσει την αίσθηση ενός μηχανισμού που λειτουργεί ερήμην.
> Κάποια οντότητα (ο διάβολος;) ακούγεται σαν λύκος που κλαίει: η εσωτερική, ενοχλητική φωνή της
αμφιβολίας. Ο διάβολος εδώ, είναι ο μετρ της διάψευσης· η μόνη σταθερά του ανθρώπινου ψυχισμού. Ίσως
γι’ αυτό και να “τραγουδάει σωστά”.
> Η μονοτονία του χωροχρόνου (“άδειες μέρες”, “βδομάδες της σειράς”): το υπόστρωμα όπου φωλιάζει η
αμφιβολία–σκουλήκι. Η ισοπέδωση των ήχων (θόρυβοι, γέλια, κραυγές ανθρώπων και αγγέλων) δείχνει ότι
όλες οι φωνές του κόσμου είναι ένα ενιαίο noise floor.
> Η νύστα και ο φόβος (ταυτόχρονα): δύο αλληλοαναιρούμενες αισθήσεις -καθαρή Σημειολογική Αντίστιξη
(αισθητική εμμονή στη δουλειά μου). Εδώ, ο Φωστιέρης υπήρξε… ακούσιος δάσκαλος μου!
– -3
> Το τέλος: ο διάβολος ανάβει τη μηχανή· δεν είναι δαίμονας. Είναι μηχανικός/πιλότος/ηνίοχος: κρατά τα
ηνία του ταξιδιού προς το πέραν της καθημερινότητας.
6.2. Η Κιβωτός Χαμόγελο: Το “αφηγηματικό” κομμάτι της συλλογής. Εδώ κυριαρχεί μια οπτική
σχεδόν αποκαλυπτική: μια σειρά από οριακές εικόνες, όπου ο άνθρωπος συνθλίβεται ανάμεσα στη βία, την
Ιστορία και τις υπαρξιακές του φορτίσεις. Η παρούσα μουσική προσέγγιση τοποθετεί τον ακροατή σε έναν
χώρο μεταφυσικής υποδοχής μέσα από μιαν “αγωνιώδη” ρυθμικότητα.
> Θεωρώ πως το ποίημα δεν περιγράφει κάποιο μέλλον. Περιγράφει το παρόν ως μέλλον για να το δούμε
πιο καθαρά, μέσω του αποκαλυπτικού-προφητικού του ύφους.
> Ο κόσμος παρουσιάζεται ως μηχανή παραγωγής πόνου· όχι με σοκ, αλλά με αναισθητοποιημένη
οικειότητα.
> Ο διάβολος δεν “πλανεύει”. Μετράει. Δεν είναι ένας κακός δαίμονας, αλλά μάλλον ένας γεωμέτρης της
οδύνης (διαβήτης στο μάτι, κύκλοι-κύματα).
> Η αλυσίδα των “γιατί”: δεν αναζητά απάντηση. Αρνείται την ανάγκη απάντησης. Δε διαφαίνεται, καν, ένα
“διότι”…
> Τελικά η Κιβωτός Χαμόγελο δεν είναι σύμβολο μιας αθώας ελπίδας “για έναν καλύτερο κόσμο”. Είναι η
αυτονόητη πάλη ενάντια στην “αυτοκρατορία του μίσους”. Εδώ δεν υπάρχουν “καλοί & κακοί”· μόνο
“αγέρωχοι”,”μυστικοί” κι “ένδοξοι” υπαρξιακοί μαχητές.
7. Η τελική σημασία του εγχειρήματος
Το project μπορεί να αναγνωσθεί ως ένα μικρό, προσωπικό, ιστορικο-αισθητικό “μανιφέστο”:
– επανένωση με τον εφηβικό δημιουργό
– επανεκτίμηση του λόγου μέσα από τον ήχο
– επιστροφή στο ροκ όχι ως νοσταλγικό ιδίωμα, αλλά ως αναγνώριση της συναισθηματικής ακρίβειας που
διαθέτει το είδος.
8. Ένα τελικό συμπέρασμα
Το τρέχον ωδικό δίπτυχο (maxi single) των Μεγάλων Παλαιών φιλοδοξεί να είναι πράξη συνέχειας
μεταξύ δύο δημιουργικών ηλικιών του ίδιου καλλιτέχνη και πράξη διαλόγου, μεταξύ της (λόγιας) ποίησης και
της (λαϊκής) μουσικής ως ισοδύναμων μορφών αισθητικής διατύπωσης και ανθρώπινης έκφρασης.
Ελπίζουμε το συνολικό πόνημα να γίνει η γέφυρα που θα συνδέσει τον ιδιωτικό χρόνο του 1981 με τον
δημιουργικό χρόνο του παρόντος (2025-2026). Εκεί όπου η ποίηση δεν μελοποιείται απλώς, αλλά
επαναδιατυπώνεται.
Ι.Κ.Π. – Δεκέμβριος 2025

Γιώργος Χαλικιόπουλος – ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΆΠΗ ΤΗΣ
στίχοι Γιώργος Ελευθερίου | μουσική Γιώργος Χαλικιόπουλος

Download & Streaming links https://orcd.co/gia_tin_agapi_tis 

Το καινούριο τραγούδι του Γιώργου Χαλικιόπουλου σε μουσική δική του και στίχους του Γιώργου Ελευθερίου. Ένα ηλεκτρισμένο απτάλικο για ένα ανήσυχο κορίτσι. Ο Γιώργος έχει τον τρόπο να μας εκπλήσσει με τις με τις καινούργιες του κυκλοφορίες από την εποχή που ήταν στους IsNoGood, ωστόσο αυτή τη φορά πήγε και ένα βήμα παραπέρα. Η ευρηματική μουσική, ο ποιητικός στίχος, η λυτή ενορχήστρωση και η ατόφια ερμηνεία, οδηγούν σε ένα ταξίδι που δε θέλεις να τελειώσει. Το τραγούδι κυκλοφόρησε μαζι με ενα ευρηματικό video clip που μπορείτε να το αναζητήσετε στο youtube και στο Spotify στο παρακάτω link
Καλή ακρόαση.

Μικρό βιογραφικό
Ο Γιώργος Χαλικιόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα, με καταγωγή από την Κέρκυρα όσο και από την Χίο.
Από πολύ νωρίς τον τράβηξε η μουσική και σε ηλικία 7 ετών ξεκίνησε μαθήματα κλασικής κιθάρας με το Νότη Μαυρουδή ακολουθώντας και τις ανάλογες θεωρητικές σπουδές.
Στην εφηβεία του ξεκίνησε να γραφεί τα πρώτα του τραγούδια και να παρακολουθεί μαθήματα φωνητικής και ορθοφωνίας. Αναπόφευκτα άρχισε και η επαγγελματική του ενασχόληση με τη μουσική.
Μπορεί να τον έχετε δει να τραγουδάει σε διάφορους χώρους, από μουσικές σκηνές και μπουάτ μέχρι μεγάλες πίστες, και θέατρα έχοντας κάνει πολλές συνεργασίες με αρκετούς επωνύμους.
Το 2008 ήταν ο νικητής του πανελλήνιου μουσικού διαγωνισμού που διοργάνωσε η hp με το τραγούδι του ‘Θα γυρίσει ο Τροχός’. Το δισκογραφικό του ντεμπούτο το έκανε με τους IsNoGood στους οποίους ήταν ο βασικός δημιουργός και ερμηνευτής. Συμμετείχε σε αρκετές συλλογές τραγουδιών μεταξύ των οποίων «Ξαναδιαβάζοντας τον Μίκη Θεοδωράκη’ με τη διασκευή του τραγουδιού ‘Μαργαρίτα Μαργαρώ’! Από τo 2017 εμφανίζεται στο προσκήνιο χωρίς τους IsNoGood πλέων, με συνεχή δισκογραφική παρουσία υπογράφοντας τη μουσική και στα περισσότερα τραγούδια και τους στίχους.
‘ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ’, η πιο πρόσφατη κυκλοφορία του, σε μουσική δική του και στίχους του Γιώργου Ελευθερίου. Ένα ηλεκτρισμένο απτάλικο για ένα ανήσυχο κορίτσι.

Και έπεται συνέχεια…

Γιώργος Χαλικιόπουλος – ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΆΠΗ ΤΗΣ
στίχοι: Γιώργος Ελευθερίου μουσική:Γιώργος Χαλικιόπουλος

Παραγωγή-Ενορχήστρωση- programming– μίξη – ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες- φωνητικά :Γιώργος Χαλικιόπουλος
Ηλεκτρική κιθάρα drive: Δημήτρης Μυταράκης
Μπουζούκια, μπαγλαμάδες, solo μπαγλαμά: Γιάννης Λιονάκης
Πιάνο: Βασίλης Θεοδωράκογλου
Μπαγλαμά: Βασίλης Κοιλάκος
Mastering: Ζαχαρίας Μαραγκός
Σκηνοθεσία: Φραγκίσκος Κουλούρας.

Στο βίντεο συμμετέχουν: Χριστίνα Παπαδοπούλου, Δημήτρης Μυταράκης, Περικλής Παπαδόπουλος, Μπάμπης Μερκούρης

Οι στίχοι του τραγουδιού

Γύρω απ’ το μέτωπο πλέκει στεφάνι
Και με τα μάτια της κλέβει φιλιά
Ένα βαρύ απτάλικο χορεύει
Δεν παζαρεύει τη συντροφιά

Έξω απ’ τα τείχη της βρίσκει αλάτι
Μες τα καμένα της ψάχνει φωτιά
Η χαρτορίχτρα της δίπλα γελάει
Όταν μιλάει για τη χαρά

Σ’ άλλους το χάραμα νύχτα θα φέρει
Σ’ άλλους η νύχτα μέρα γεννά
Για ‘κείνη πάντοτε, καλά το ξέρει
Το καλοκαίρι θα προσπερνά

Για την αγάπη της γύρισε τόπους
Και στα λημέρια της δεν τριγυρνά
Δικούς της άφησε στην άκρη ανθρώπους
Για την υπόσχεση που δε ζητά

Σ’ άλλους το χάραμα νύχτα θα φέρει
Σ’ άλλους η νύχτα μέρα γεννά
Για ‘κείνη πάντοτε, καλά το ξέρει
Το καλοκαίρι θα προσπερνά

μουσική Νικήτας Βοστάνης | στίχοι Κώστας Κοντογιάννης

Download & Streaming Links https://orcd.co/fotis_theodoridis_misotimis

Ο Θεσσαλονικιός τραγουδιστής Φώτης Θεοδωρίδης, γνωστός κυρίως από το συγκρότημα των Απέναντι, αλλά και για την μετέπειτα προσωπική του πορεία, συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Αλεξανδρινό συνθέτη Νικήτα Βοστάνη που έχει μια πολύχρονη και ουσιαστική πορεία, με ξεχωριστές συνεργασίες, στο Ελληνικό τραγούδι. Οι δυο τους, ενώνουν τις δυνάμεις τους σε έναν ολοκληρωμένο δίσκο, με σαφείς αναφορές στο διαχρονικό λαϊκό τραγούδι, ωστόσο, με μια διάθεση ανανέωσης. Πρώτο δείγμα αυτής της δουλειάς, το εξαιρετικό “Μισοτιμής”, σε στίχους Κώστα Κοντογιάννη. Το πρώτο τραγούδι από μια σειρά τραγουδιών που θα παρουσιαστούν σταδιακά μέχρι την κυκλοφορία μιας ολοκληρωμένης συλλογής.

έπαιξαν οι μουσικοί
μπουζούκι και μπαγλαμά Πέτρος Καπέλλας.
κρουστά τύμπανα Άγγελος Κουσάκης
πιάνο και ακορντεόν Θάνος Μπένος
ενορχήστρωση, κιθάρα, μπάσσο Νικόλας Βοστάνης

Ηχογραφήσεις Στούντιο 117 & Studio Mythos
μίξη – μάστερ Σάκης Γκίκας

Στίχοι

Έβγαλες δίχως αφορμή
τα όνειρά μας στο σφυρί
κι όπου σταθείς κι όπου βρεθείς
με ξεπουλάς μισοτιμής

Κι εγώ που τώρα σ’ έχασα
την πίκρα μου την έθαψα
και ψεύτικα γελάω
μη δώσω δικαιώματα
και πούνε κάποια στόματα
για σένα πως πονάω

Έβγαλες δίχως αφορμή
τον έρωτά μας στο σφυρί
σαν τον τελάλη τριγυρνάς
μισοτιμής με ξεπουλάς

Κι εγώ που δε σε ξέχασα
μες το σκοτάδι έκλαψα
μα δε βαρυγκομάω
μη δώσω δικαιώματα
και πούνε κάποια στόματα
για σένα πως πονάω.

μουσική Μανώλης Καρπάθιος

Download & Streaming Links https://orcd.co/manolis_karpathios_ahos

Παίζουν οι μουσικοί Μανώλης Καρπάθιος,

κανονάκι Νίκος Παραουλάκης, νέυ

Κώστας Γεωργούλης, βιολί

Μιχάλης Ασίκης, πλήκτρα

Σπύρος Παπανικόλας, κιθάρες

Ενορχήστρωση -προγραμματισμός, Μιχάλης Ασίκης

Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στο Studio Romana την 1-12-25 με ηχολήπτη τον Μιχάλη Ασίκη.

Μαρία Μπόκια, Το Ποδήλατο 
μουσική Φίλιππος Πλακιάς | στίχοι Δημήτρης Φιλελές

Download & Streaming Links https://orcd.co/maria_bokia_podilato

Το ποδήλατο
είναι ένα καινούργιο τραγούδι από τη νέα δισκογραφική δουλειά «Κάπου θα σε περιμένω», που περιλαμβάνει εννέα τραγούδια και θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό από την δισκογραφική εταιρεία «Καθρέφτης».

Ερμηνεύτρια είναι η Μαρία Μπόκια μια νέα τραγουδίστρια, σπουδαία φωνή με λαμπερό ηχόχρωμα, βαθύ συναίσθημα και υπέροχη τεχνική.
Η Μαρία Μπόκια είναι σπουδάστρια στο ΕΘΝΙΚΌ ΩΔΕΊΟ , μένει στην Αθήνα και έχει καταγωγή από την Άρτα . Τραγουδάει λαϊκά, ρεμπέτικα, έντεχνα, και δίνει τη δική της σφραγίδα στην ερμηνεία.

Συνθέτης όλων των τραγουδιών είναι ο γνωστός τραγουδοποιός και τραγουδιστής Φίλιππος Πλακιάς.
Στο τραγούδι “Το ποδήλατο “τους στίχους έγραψε ο ποιητής και συγγραφέας Δημήτρης Φιλελές που έχει εκδώσει αρκετές ποιητικές συλλογές.
Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι μια λαϊκή ρούμπα και με συμβολικό και μεταφορικό μέσο το αγαπημένο μας ποδήλατο “αναζητά” το όνειρο και την ουσία της ζωής ανάμεσα σε… “θάλασσα και ουρανό …! ”
Τα εννέα τραγούδια της νέας δισκογραφικής δουλειάς «Κάπου θα σε περιμένω» είναι κυρίως λαϊκά αλλά και μπαλάντες και ένα μεικτό είδος ανατολής και δύσης που χαρακτηρίζει τον συνθέτη τους Φίλιππο Πλακιά. Οι στίχοι των τραγουδιών αναφέρονται σε ουσιαστικά πράγματα της ζωής, των έρωτα, την μοναξιά, τον χωρισμό, την ελπίδα την ουτοπία με έναν απλό, ουσιαστικό και ποιητικό τρόπο.

Στίχους έχουν γράψει οι: Κυριακή Μπεϊόγλου, Τάσος Μιτσελής, Γιώργος Χάκκας, Ροδή Βαλαντάση, Δημήτρης Φιλελές, Κατερίνα Κολυδά, Θοδωρής Σαμανίδης και ο συνθέτης Φίλιππος Πλακιάς.

Στο τραγούδι ” Το ποδήλατο ” παίζουν οι μουσικοί:
Νίκος Καινούργιος, κιθάρες
Κοσμάς Κοκκόλης, μπουζούκι – μπαγλαμά
Γιάννης Τσέρτος, πιάνο – ακορντεόν-programing, ενορχήστρωση, ηχοληψία, μίξη, mastering

Το ποδήλατο

Θάλασσα βλέπω κι ουρανό
τα βράδια στ όνειρό μου
Κι ανάμεσά τους τριγυρνώ
με το ποδήλατό μου.

Πότε στο κύμα οδηγώ
με γρήγορο πετάλι
Πότε στ’ αστέρια κυνηγώ
στου ύπνου μου τη ζάλη

Θάλασσα θέλω κι ουρανό
να βλέπω όταν ξυπνάω
και το τιμόνι μου γερά
στα χέρια να κρατάω
Να τρέχω στις κατηφοριές
φρένο να μην πατάω
Να βγάζω τις ανηφοριές
δίχως να σταματάω

Μια βόλτα είναι η ζωή
δυό ρόδες στη λιακάδα
Και μια βαθιά αναπνοή
στα σύννεφα βαρκάδα

Ισορροπία ασταθής
με σταθερή πορεία
Κι αν πέσεις πάλι να σταθείς
χωρίς αργοπορία.

τραγούδια του Μανωλη Καρπάθιου και του Κώστα Μπαλαχούτη

Δυό τραγούδια προάγγελοι μιας σημαντικής κυκλοφορίας

Μαρία Φαραντούρη, Μη με φοβάσαι
μουσική Μανώλη Καρπάθιου | στίχοι Κώστα Μπαλαχούτη

Η σπουδαία καλλιτέχνιδα ερμηνεύει μοναδικά το τραγούδι των τίτλων της νέας κυκλοφορία των Μανώλη Καρπάθιου και Κώστα Μπαλαχούτη Μια δημιουργική συνέχεια με αρκετές και ξεχωριστές καταθέσεις, του κυκλου τραγουδιών «Συγγνώμη Πόλη μου» με βασικό ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά που κυκλοφόρησε πριν λίγα χρόνια Ο Καρπάθιος σαν σολίστας στο κανονάκι αλλά και σαν μαέστρος και μελωδός, γνωρίζει σε βάθος τα μυστικά της τέχνης της μουσικής και των τραγουδιών. Ο Μπαλαχούτης εκτός από διακεκριμένος ερευνητής είναι και πηγαίος στιχουργός με σημαντικές επιτυχίες στο ενεργητικό του. Οι δυο τους δίνουν τις πρώτες ύλες για να χαράζει με τη θεϊκή φωνή της η Φαραντούρη ένα τραγούδι – ύμνο στην ανθρωπιά και το σεβασμό στην διαφορετικότητα.
Πρώτο δείγμα απο αυτόν τον κυκλο το τραγούδι αυτό

Μαρία Φαραντούρη, τραγούδι
Θανάσης Βασιλόπουλος, κλαρίνο
Νίκος Παραουλάκης, νέυ
Μανώλης Καρπάθιος, κανονάκι
Μιχάλης Ασίκης, πλήκτρα,
Σπύρος Παπανικόλας,
κιθάρες Βαγγέλης Καρίπης,
κρουστά Γιάννης Πλαγιανάκος, κόντρα μπάσο

Ενορχήστρωση : Μιχάλης Ασίκης – Μανώλης Καρπάθιος

Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο master sound (Ρενιέρη 1, Άνω Πατήσια)
με ηχολήπτη τον Κώστα Νανίκα
Δημιουργικό : Δημήτρης Κατσουλάκος

Μανώλης Μητσιάς, Τρέξε
μουσική Μανώλη Καρπάθιου | στίχοι Κώστα Μπαλαχούτη
«Τρέξε» με τον Μανώλη Μητσιά Ο σπουδαίος καλλιτέχνης ερμηνεύει μοναδικά το τραγούδι των Μανώλη Καρπάθιου και Κώστα Μπαλαχούτη μέσα από νέο το δίσκο τους που φέρει τον γενικό τίτλο «Μη με φοβάσαι» Θυμίζουμε πως οι δύο δημιουργοί, έχουν καταθέσει μαζί ξεχωριστές εργασίες, μεταξύ αυτών και ο κύκλος τραγουδιών «Συγγνώμη Πόλη μου» με βασικό ερμηνευτή, πάντα, τον Μανώλη Μητσιά. Ο Καρπάθιος σαν σολίστας στο κανονάκι αλλά και σαν μαέστρος και μελωδός, γνωρίζει σε βάθος τα μυστικά της τέχνης της μουσικής και των τραγουδιών. Ο Μπαλαχούτης εκτός από διακεκριμένος ερευνητής είναι και πηγαίος στιχουργός με σημαντικές επιτυχίες στο ενεργητικό του. Οι δυο τους δίνουν τις πρώτες ύλες για να χαράζει με τη απέραντη φωνή του ο Μητσιάς ένα ιδιαίτερο τραγούδι, βάλσαμο αλλά και εφαλτήριο της προσπάθειας για το ελπιδοφόρο και φωτεινό χάραγμα της επόμενης μέρας στους γκρίζους και καιρούς που βιώνουμε.

Ειναι το δεύτερο δείγμα από αυτήν τη δουλειά

Μανώλης Μητσιάς , τραγούδι
Σωτήρης Κάτσος , μπουζούκι
Μανώλης Καρπάθιος, κανονάκι
Μιχάλης Ασίκης, πλήκτρα,
Σπύρος Παπανικόλας, κιθάρες
Βαγγέλης Καρίπης, κρουστά
Γιάννης Πλαγιανάκος, κόντρα μπάσο

Ενορχήστρωση : Μιχάλης Ασίκης – Μανώλης Καρπάθιος
Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο master sound (Ρενιέρη 1, Άνω Πατήσια)
με ηχολήπτη τον Κώστα Νανίκα / Δημιουργικό Δημήτρης Κατσουλάκος

Ο Ι.Κ.Πανόπουλος και οι Μεγάλοι Παλαιοί

παρουσιάζουν: ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ

Download & Streaming Links

https://orcd.co/panopoulos_apergia

(p) & (c) 2024 musicmirror.gr

youtube playlist https://bit.ly/4hBxPU1

Μπορείτε να κατεβάσετε

το φυλλάδιο της κυκλοφορίας από εδώ

σε αρχειο pdf ή power point

Ι. Κ. Πανόπουλος & οι Μεγάλοι Παλαιοί: ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ (2024)
Μουσική: Ίων Κ. Πανόπουλος

Στίχοι-Πεζά: Ι. Κ. Πανόπουλος, Μιχάλης Κωττάκης, Ν. Μοσχόπουλος
Ενορχήστρωση: Ι. Κ. Πανόπουλος
Ηχοληψία – Ρεμίξ: Γιάννης Μανόπουλος
Mastering: Γιάννης Βάλβης
Μπουζούκι- Ακουστική κιθάρα: Ι. Κ. Πανόπουλος
Ηλεκτρική κιθάρα: Γ. Μανόπουλος
Πλήκτρα: Βαγγέλης Βασιλείου
Κοντραμπάσο: Αντώνης Πελεκάνης
Κρουστά-ιδιόφωνα: Αλέκος Σταματόπουλος
Τύμπανα: Θάνος Αναγνώστου
Τραγούδούν: Ι. Κ. Πανόπουλος, Capten (Χρήστος Κωτσούλας), Ελένη Ροδά (Guest Star)
Β΄φωνές-φωνητικά: Γιάννης Μανόπουλος, Άννα Σοπιάδου, Σοφία Κοψίδου
Αγγλικοί υπότιτλοι: Αρίστος Γρηγοριάδης
Artwork – φωτογραφήσεις: Σ. Κοψίδου
Γραφιστικά: ALIRA

Τα 12 τραγούδια που αποτελούν την παρούσα συλλογή γράφτηκαν -επί το πλείστον- την περίοδο προ της
καραντίνας και εμφορούνται -υπογείως- από μια παλαιότατη εμμονή τού δημιουργού: το μοντέλο της Σημειολογικής
Αντίστιξης*. Με τον όρο εννοούμε την αναστοχαστική αναίρεση μιας οιασδήποτε σύμβασης, σε αισθητικό-
εννοιολογικό-ψυχολογικό ή καταστασιακό επίπεδο· κάτι συναφές με μια φιλοσοφική παραδοξολογία τύπου Επιμενίδου
του Κρητός, αλλά παντελώς διάφορο από ένα απλό, αρτίστικο καπρίτσιο ή την όποια σουρεαλιστική absurdité.
*[Μερικά παραδείγματα για να γίνει ο όρος ευκολότερα κατανοητός: Η λαϊκή κουλτούρα, ως λόγια τέχνη (pop art, ‘έντεχνο’
τραγούδι, κινηματογράφος, μ.μ.ε, κ.λπ), Η Οδύνη που γεννά Ηδονή σε μια σαδομαζοχιστική ερωτοτροπία – Αθιγγανική
πολεοδομία – Λέξεις και φράσεις συμβατές με τους γλωσσικούς κανόνες, αλλά άνευ σημασίας (π.χ: Η Ελεφαντίσιμος
Μαρμάκωσις της Μομαλαιώδους Κουρκουλιέρας), και άλλα παρεμφερή διανοήματα.]
Αυτούς τους συλλογισμούς κάνει ο τραγουδοποιός, καθώς βρίσκεται σε συνθήκες ‘απεργίας’. Μιας ακήρυκτης
ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΔΩΜΑΤΙΟΥ, χωρίς αιτήματα, χωρίς στόχευση και -προφανώς- καταναγκαστικής, λόγω κάποιας μορφής
ανωτέρας βίας (covid, ζοφερή γεωπολιτική επικαιρότητα, το αδυσώπητο πέρασμα του χρόνου, κ.λπ). Όμως, έξαφνα
συνειδητοποιεί πως -αντιστοίχως- εσωτερικά καταναγκαστική και χωρίς σκοπό είναι και η ίδια η καλλιτεχνική
ενασχόληση (μια και βασικότερη αρχή του έργου τέχνης είναι η ΜΗ χρηστικότητα).
Και κάνει μια σκέψη επιπλέον: Όπως από το κβαντικό κενό παράγεται ύλη, μήπως και η εργασιακή αδράνεια
μπορεί να είναι επίσης παραγωγική;
Αμέσως συνειδητοποιεί πως τόσον καιρό, κλεισμένος στο σκοτεινό του άνδρο μάζευε δυνάμεις. Επιτέλους θα
στρωθεί ξανά στη δουλειά: κάθε πρωί θα πιάνει χαρτί και μολύβι, θα κουρδίζει τα όργανα και θα κάθεται στον
υπολογιστή. Έως τώρα, απλά κατέγραφε τα Έξωθεν. Τώρα αναδομεί μεθοδικά το προκύψαν υλικό (υπό μορφήν
ασμάτων) και αποφασίζει -εκ νέου- να αποδράσει από τα σκότη, σπάζοντας τον ‘απεργιακό κλοιό’.
Ιδού λοιπόν, το τελικό πόνημα: διέπεται από την αρχή της Σημειολογικής Αντίστιξης (καθώς, αν και αποτελεί
μια συλλογή από εύκολα, ελαφρολαϊκά ταγούδια), αποπειράται να συγχωνέψει ‘παραδοσιακή’ και ΄μοντέρνα’ πρώτη ύλη
σε ένα λαϊκότροπο, post-μεταμοντέρνο αισθητικό αντικείμενο, με rock ’n roll καταβολές. Άλλωστε, ο ίδος ο συνθέτης
έχει δηλώσει, χαριτολογώντας και αντιστρέφοντας μια παλιά ρήση του Δ. Σαββόπουλου: “Είμαι ένας… ροκάς που
τραγουδά ‘ελληνικά’!”.

Μαζί του, το νεοπαγές σχήμα Μεγάλοι Παλαιοί (τίτλος αγαπημένου άσματος των Χειμερινών Κολυμβητών), που
-αντίθετα από τους εφιαλτικούς Μεγάλους Παλαιούς του H. P. Lovecraft- αυτοί θα ομορφύνουν τα τραγούδια, δίνοντας
τον καλύτερό τους εαυτό, χάρη στην μακροχρόνια μουσική τους πείρα.
Κι ο δημιουργός, καθώς με γυρισμένη την πλάτη στο κοινό προσπαθεί να διευθύνει την ορχήστρα, στρέφει το
βλέμα εκτός κάδρου και σου απευθύνει τον λόγο: “Καλή ακρόαση αγαπητέ/ή άγνωστε/η. Kαι μην ξεχνάς: υπέρτατος
σκοπός της Τέχνης, της όποιας ΄τέχνης’, είναι να βιωθεί -εν εκστάσει- η Σπάνια, Μαγική Στιγμή Όπου ο Πελάτης
Γίνεται Ένα με το Προϊόν που Αγοράζει. Αν αυτό συμβεί -έστω και εν μέρει- έχει καλώς. Αν πάλι όχι, δεν πειράζει.
Απλά παίξαμε και χάσαμε. Αμφότεροι. Amen”.
Ι. Κ. Π., Οκτώβριος 2024

https://www.youtube.com/playlist?list=PLjQivgpQS_Qq3DeImmApBNZTNjHKtPp9a

ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ

01Α- Κατά Αμανέδων – Εμμελής απαγγελία: Capten – Κείμενο: Ν. Μοσχόπουλος (1936)
01Β- Επίσημος Ύμνος του  Βασιλείου της Γαληνοτάτης Λαϊκής Δημοκρατίας της Μπανανίας (2018) – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ι. Κ. Πανόπουλος (β’ φωνή: Γιάννης Μανόπουλος)

02- Η Μπαλάντα των Μίζερων Ελληνικών Κυριακών (1998) – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ι. Κ. Πανόπουλος (β’ φωνές: Γιάννης Μανόπουλος & Άννα Σοπιάδου)

03- Ο Δερβισόπαις (2017) – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ι. Κ. Πανόπουλος & Γιάννης Μανόπουλος (πρόζες: Capten, Άννα Σοπιάδου, Σοφία Κοψίδου)

04- Το Κορίτσι Βαποράκι – Ι (2017) – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ι. Κ. Πανόπουλος (β’ φωνή: Γιάννης Μανόπουλος)

05- Το Κορίτσι Βαποράκι – ΙΙ (2019) – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ι. Κ. Πανόπουλος (β’ φωνή: Γιάννης Μανόπουλος)

06- Finis Vitæ sed non Amoris (2017) – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ι. Κ. Πανόπουλος (β’ φωνή: Γιάννης Μανόπουλος)

07- Το Σπίτι της Αυγής (House of the Rising Sun) – Παραδοσιακό – Στίχοι (διασκευή στα ελληνικά – 2023): Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ι. Κ. Πανόπουλος (β’ φωνή: Γιάννης Μανόπουλος)

08- Η Προσευχή του Μαγείρου (1998) – Μουσική: Ι. Κ. Πανόπουλος – Στίχοι: Μιχάλης Κωττάκης (Eλεύθερη απόδοση στα ελληνικά τού ποιήματος Prière du Cuisinier του κόμητος Robert de Montesquiou) – Τραγούδι: Capten (β’ φωνές: Γιάννης Μανόπουλος, Ι. Κ. Πανόπουλος)

09- Ο ‘Αφέντης’ μου – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ελένη Ρόδα (β’ φωνή: Ι. Κ. Πανόπουλος)

10- Η Μαριάννα στο Τραμ (2013 – β’ εκτέλεση) – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος (β’ φωνή: Γιάννης Μανόπουλος, φωνητικά: Σοφία Κοψίδου)

11Α- Ο Κακός Οργασμός (2024 – ‘Ηχητικό ντοκουμέντο’) – Χειρισμοί ήχου: Γιάννης Μανόπουλος – Στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Φωνές: Ι. Κ. Πανόπουλος, Σοφία Κοψίδου, Γιάννης Πανόπουλος
11Β- Ύμνος Μπανανίας (2018 – οργανικό)

12- ΕΞΟΔΟΣ (2018) – Μουσική & στίχοι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Τραγούδι: Ι. Κ. Πανόπουλος – Capten (β’ φωνές: Γιάννης Μανόπουλος, Άννα Σοπιάδου)

ΛΑΚΩΝΙΚΕΣ ΜΟΣΧΟΒΟΛΙΕΣ
Στίχοι – Μουσική : Παναγιώτης (Τάκης) Χρόνης

Download & Streaming Links

(σύντομα)

Γεννήθηκα και έζησα μέχρι τα δώδεκα μου χρόνια στην Καρίτσα. Επόμενος σταθμός το Γεράκι. Με τη μουσική ασχολήθηκα μεγάλος. 27 χρονών έπιασα όργανο στα χέρια μου. Από τότε η μουσική, κυρίως τα ρεμπέτικα, μπήκε στη ζωή μου και σα χόμπι και σαν βιοποριστική απασχόληση. Όλα αυτά έμελλαν να γίνουν στη Δράμα, στην εξ αγχιστείας πατρίδα, στην οποία βρέθηκα για επαγγελματικούς λόγους,
από τα εικοσιένα μου χρόνια και που έγινε ο τόπος κατοικίας μου λόγω καταγωγής της συζύγου. Ασχολήθηκα με μαγαζιά, έπαιζα μπουζούκι και τραγουδούσα σ’ αυτά και όχι μόνο. Με το συγκρότημα στο οποίο ανήκα, κάναμε ένα cd αφιέρωμα στους δύο Απόστολους του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού, τον Απόστολο Χατζηχρήστο και τον Απόστολο Καλδάρα. Έλαβα μέρος ως τραγουδιστής,
τόσο στην ιστορική συναυλία που έγινε στο Κυπαρίσσι για το Λάκωνα συνθέτη Σταύρο Τζουανάκο, όσο και στο cd που προέκυψε από αυτή. Πραγματικός καλλιτέχνης όμως, άρχισα να αισθάνομαι όταν έγραψα δικά μου τραγούδια, τόσο σε στίχους, όσο και σε μουσική. Ήδη έχει κυκλοφορήσει ένα cd σε μουσική δική μου και στίχους του Χρήστου Κανελλόπουλου. Εκεί τραγουδάω τα πιο πολλά τραγούδια.
Τι νόστιμον ήμαρ όμως με οδήγησε σε μια σκέψη που κατόρθωσα να την υλοποιήσω! Σ’ αυτό το cd, με στίχους και μουσική δικά μου, συμμετέχουν δεκατρείς τραγουδιστές και έξι μουσικοί, όλοι από τη Λακωνία.! Αυτή μου η δημιουργία, θα ήθελα να θεωρηθεί φόρος τιμής στη φυσική μου πατρίδα, τη Λακωνία.! Με τα καλά της ( πολλά και σημαντικά) και τα στραβά της!(Λίγα ευτυχώς, εκτιμώ).Όλα τα παιδιά που συμμετέχουν στην πραγματοποίηση αυτής μου της επιθυμίας – ανάγκης, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς! Ιδιαίτερα το Σπύρο Καππάκο που είχε όλη την επιμέλεια του δίσκου. Λακωνικές μοσχοβολιές λοιπόν!
Από Λάκωνες για Λάκωνες.! Κι όχι μόνο.!
Καλή ακρόαση.!
Παναγιώτης (Τάκης) Χρόνης, Μάϊος 2024

1. Όνειρο και φαντασία ΗΛΙΑΣ ΚΑΠΠΑΚΟΣ 3.07
2. Ήλιε μου άργησες να βγεις ΕΙΡΗΝΗ ΧΡΙΣΤΟΦΥΛΑΚΗ 4.33
3. Απάνω στον Ταϋγετο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Β. ΧΡΟΝΗΣ 4.17
4. Μοναχική πορεία ΠΑΝΟΣ ΜΠΟΥΣΑΛΗΣ 3.26
5. Το δρομάκι ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥ 3.05
6. Γαλάζιο που’ σαι πέλαγος ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΤΑΚΗΣ) Α. ΧΡΟΝΗΣ 3.54
7. Είναι πικρός ο χωρισμός ΜΑΡΙΝΑ ΜΑΝΩΛΑΚΟΥ3.11
8. Τούτη τη νύχτα αδιαφορώ ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΥΤΣΟΒΑΣΙΛΗΣ 3.51
9. Το δέντρο της αγάπης ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΓΑΛΙΑΤΣΟΥ 2.56
10. Λεβάντα ήσουν ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΟΒΟΛΟΣ 3.37
11. Τον άνθρωπο το σεβνταλή ΑΝΤΖΕΛΑ ΟΡΦΑΝΟΥ 3.52
12. Εφτά βαρκούλες ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΡΟΥΝΗΣ 3.16
13. Κάτι θλιμμένες Κυριακές ΗΛΙΑΣ ΚΑΠΠΑΚΟΣ 2.58
14. Ποιος την αγάπη αρνήθηκε ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΠΗΛΙΑΚΟΥ 3.25

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Γιώργος Ζίτσας: Μπουζούκι.
Γιώργος Κόκκορης: Μπουζούκι
Σπύρος Καππάκος: Ακορντεόν – πιάνο.
Ηλίας Καππάκος: Κιθάρα.
Γιώργος Βούρθης: Βιολί
Κώστας Γιουλτούρης: Κρουστά.
Ενορχήστρωση – καλλιτεχνική διεύθυνση – παραγωγή. Σπύρος Καππάκος.

Στο λινκ που ακολουθούν 4 τραγούδια από την κυκλοφορία

https://www.youtube.com/watch?v=41ipR8tkkAk&list=PLjQivgpQS_QpQgSPyHzpRFH6EdvmtbAMh

Βασίλης Σαλταγιάννης – Έχω μια Αγάπη

Στίχοι: Αιμιλία Πανταζή

Μουσική, ενορχήστρωση: Βασίλης Σαλταγιάννης

Download & Streaming Links

http://orcd.co/salt_agapi

Spotify

 http://open.spotify.com/album/2yaIbPQSHm1pBd5uJDwBtB

ITunes / Apple

http://music.apple.com/gr/album/eho-mia-agpapi-single/1728853317

Βασίλης Σαλταγιάννης – Έχω μια Αγάπη
Όσο και να αναζητήσουμε ο ένας τον άλλο μέσα από τις οθόνες, η Αγάπη θα είναι πάντα το αληθινό σημείο συνάντησης.

Έπαιξαν:
Γιάννης Παπαδήμος: βιολί
Βασίλης Σαλταγιάννης: κιθάρα, πιάνο, προγραμματισμός
Ηχοληψία: Βασίλης Σαλταγιάννης, Θανάσης Γκίκας
Μίξη, mastering: Θανάσης Γκίκας – Studio Mythos
Κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες

youtube link

https://www.youtube.com/watch?v=vcsA0Ewk6BQ

Download &Streaming Links https://orcd.co/tou_oneirou_erastes

https://www.youtube.com/watch?v=BVQ9IHoJ6yI

‘’Του Ονείρου Εραστές’’. Ένα τραγούδι προπομπός από την καινούργια δουλειά του Νικήτα Βοστάνη σε στίχους του Κώστα Λάζαρη με εξαιρετικές συμμετοχές τραγουδιστών και μουσικών που θα κυκλοφορήσει σύντομα.
Το τραγούδι ‘’Του Ονείρου Εραστές’’ είναι γραμμένο ειδικά για τον φίλο και εξαιρετικό ερμηνευτή Τάκη Κωνσταντακόπουλο. Έναν άνθρωπο που αφιερώθηκε και υπηρετεί το έντεχνο Ελληνικό τραγούδι πάρα πολλά χρόνια με κάθε τρόπο. Τον ευχαριστούμε πολύ.

Μπάσο – κιθάρες ΝΙΚΟΛΑΣ ΒΟΣΤΑΝΗΣ
Μπουζούκι, Τζούρα, μπαγλαμά ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΠΕΛΑΣ
Τύμπανα – κρουστά ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΥΣΑΚΗΣ
Πιάνο – Ακορντεόν ΘΑΝΟΣ ΜΠΕΝΟΣ
Ενορχήστρωση ΝΙΚΟΛΑΣ ΒΟΣΤΑΝΗΣ

Ηχοληψία ΣΑΚΗΣ ΓΚΙΚΑΣ – STUDIO ΜΥΘΟΣ