Βαγγέλης Τρίγκας
12 Οργανικά Για Τρίχορδο Μπουζούκι

Kυκλοφορεί από τον ΚΑΘΡΕΦΤΗ ήχων αληθινών ένα νέο CD με πρωταγωνιστή το τρίχορδο μπουζούκι και ταυτόχρονα μας συστήνει τον Βαγγέλη Τρίγκα έναν πρωτοεμφανιζόμενο στη δισκογραφία σολίστα, με αρκετή όμως προυπηρεσία και ενασχόληση με το αγαπημένο του όργανο.

Το CD αυτό που, στα δέκα από τα δώδεκα κομμάτια του, περιέχει οι μουσικές είναι φιαγμένες από τον ίδιο τον Βαγγέλη Τρίγκα, συμπληρώνεται με δύο τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη και του Μίκη Θεοδωράκη που παρουσιάζονται σε οργανική μορφή.

Τα οργανικά παρουσιάζονται με την κλασσική συνοδεία: κιθάρα, μπάσσο πιάνο και μπαγλαμά από συγκρότημα μουσικών που συνοδεύει τον Βαγγέλη Τρίγκα που στα περισσότερα παίζει με ένα μπουζούκι αφού όπως λέει και ο ίδιος στο σημείωμά του στο φυλλάδιο που συνοδεύει τον δίσκο : « . να αφήσουμε χώρο να αναδειχθεί το ένα μπουζούκι και να ξεφύγουμε από τη λογική ότι τα πάντα παίζονται με δύο μπουζούκια πρίμο σεκόντο, ισοπεδώνοντας και απονευρώνοντας θαυμάσιες εισαγωγές, κυρίως παλιών τραγουδιών, όπου το ένα μπουζούκι είχε την ελευθερία να αυτοσχεδιάζει. Έτσι μπορούμε να δώσουμε μια νέα πορεία στο μπουζούκι που αγαπάμε και να το κάνουμε ζωντανό και ελκυστικό!»

Η ηχογράφηση του CD έγινε το καλοκαίρι του 2004 και η κυκλοφορία τα Χριστούγεννα του 2004

___________________________________________

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΡΙΓΚΑΣ – ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκε το 1960 στο ¶ργος. Αρκετά νέος, μέσα από το οικογενειακό του περιβάλλον, ήρθε σε επαφή με τα ρεμπέτικα και το λαϊκό τραγούδι εκείνων των χρόνων και φυσικά το μπουζούκι που γρήγορα έγινε το αγαπημένο του μουσικό όργανο. Από τα χρόνια του δημοτικού σχολείου άρχισε να παίζει μπουζούκι παίρνοντας τα πρώτα του μαθήματα από τον πατέρα του. Είναι κυρίως αυτοδίδακτος, ωστόσο θεωρεί δάσκαλούς μου όλους αυτούς τους δεξιοτέχνες του μπουζουκιού που με μεγάλο ενδιαφέρον άκουγε από τους δίσκους, να παίζουν τόσο γοητευτικά.
Από τα 17 του χρόνια άρχισε να δουλεύει επαγγελματικά, ενώ παράλληλα σπούδασε μουσική. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε σε κέντρα και, στο διάστημα αυτό, συνεργάστηκε περιστασιακά με αρκετούς, επώνυμους και μη, τραγουδιστές. Σταθμός ήταν η συνεργασία του με τη Μαίρη Λίντα το 1983.
Από το 1992 και μετά παίζει μόνο σε συναυλίες και ασχολείται αποκλειστικά με τη διδασκαλία του οργάνου βρίσκοντας σε αυτή τη δραστηριότητα μεγάλο ενδιαφέρον.